Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11886 K.2012/31749

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; tazminat ve nafaka miktarları ile davalı lehine hümedilen vekalet ücreti yönünden, davalı koca tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesinden kaynaklanan boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki tazminatların ve nafakaların (T.M.K.md.169-175) kabulü veya reddi halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilemez. Bu yön nazara alınmaksızın tazminatların reddedilen kısmı üzerinden davalı koca yararına vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

26.12.2012 (Çrş.)