Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11956 K.2012/30282

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece her ne kadar taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadının kocasına hakaret etmesine karşılık; davacı-davalı kocanın da eşinin bağımsız konut isteğine karşılık vermediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve onu istemediğini söyleyip ailesiyle ilişki kurmasını sınırlamak istediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya sebep olan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.