Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11982 K.2012/31862

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; tamamına şamil olmak üzere temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda kusurun tamamen davalı-davacı kadın da olduğu kabul edilerek; karşılıklı boşanma davalarından kadının karşı davasının reddine, kocanın davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; tarafların karşılıklı olarak birbirlerine fiziksel şiddet uygulayıp, karşılıklı hakarette bulundukları anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda, tarafların aynı oranda kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilir.

Bu durumda, davalı-davacı kadının boşanma davası bakımından da Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki koşulların oluştuğu anlaşılmakla, boşanmaya davalı-davacı kadının davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.