Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12034 K.2012/32060

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davacı-birleşen davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillere, özellikle ihtarın, Türk Medeni Kanununun 164. maddesine uygun bulunmasına; davanın süresinde açılmış olmasına; davalı-birleşen davacı kadının kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konuta dönmediğinin ve kadının Aralık 2010 tarihinde evi terk etmesinden sonra koca tarafından kendisine fiziksel şiddet uygulandığının kanıtlanmamış olmasına; mahkemenin ret kararının gerekçesini oluşturan davet edilen evin anahtarının nerede olduğunun belirtilmemiş olmasına, kadının bir itirazının bulunmamasına göre davacı-birleşen davalı kocanın terke dayalı davasının kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.