Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12319 K.2012/31684

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından yoksulluk nafakasının reddi, tazminatlar ve iştirak nafakası miktarı yönünden; davalı tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalının 2004 yılında eşini tehdit ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı, bu olaylardan sonra tarafların bir araya geldiği, 27.02.2007 tarihinde müşterek bir de çocuklarının olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının şiddet ve tehdit olaylarından dolayı eşini affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma davasında kusur olarak değerlendirilemez ve manevi tazminata esas alınamaz.

Ancak bu olaylardan sonra davalı kocanın birlikte yaşamaktan ve birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı da anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya sebep olan başkaca bir olay mevcut olmadığına ve bu olaylarda da davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte kabul edilemeyeceğine göre; davacının manevi tazminat talebinin reddi yerine yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.