Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13331 K.2013/385

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet düzenlemesinde analık babalık duygularından önce çocukların bedeni ve fikri gelişmesine önem verilmelidir. Mahkemece velayetleri düzenlenen N.4.4.2000, M. A. 19.4.2005 doğumludur. Müşterek çocuklardan N.velayeti davalı anneye, M. A. velayeti ise davacı babaya verilmiştir. Toplanan delillerden davalı annenin müşterek çocuklardan M.

A. baba yanında bırakıp kızı Nida'yı yanına almak suretiyle ortak konutu terk ettiği, dosya kapsamından nerede ve kiminle olduğu, ne iş yaptığı, nasıl geçindiği hususunda sağlıklı bilgi edinilemediği, evi terki sonrasında beraberinde götürdüğü kızını farklı yerlerde bulunan üç ayrı okulda öğrenim görmek zorunda bıraktığı anlaşılmaktadır.

Davalı annenin bu yaşam tarzı ve kardeşlerin birbirlerinden ayrılmaları küçüklerin bedeni ve fikri gelişimlerini olumsuz etkileyeceği de dikkate alınarak müşterek çocuk N.velayetinin davacı baba yerine davalı anneye verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.