Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13529 K.2012/31160

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, boşanma hükmü, kusur belirlemesi, yoksulluk ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinden sonra gönderdiği 21.02.2012 tarihli dilekçesiyle vekaletnamesindeki yetkiye dayalı olarak boşanma hükmüne yönelik temiz talebinden feragat ettiğinden; bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddine,

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu kabul edilmekle birlikte; davalı kadının daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; mahkemenin de sabit kabul ettiği, davacının geçime ilişkin birlik görevlerini yapmaması, davalı kadının da ev ve eşinin yakınlarına küfür içeren sözler söylemesi olayları göz önüne alındığında; tarafların birinin kusurunu diğerinden üstün tutma durumu söz konusu değildir. Tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece davalının daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilerek, davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.