KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/13628 E., 2013/14513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Kadıköy 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 6.3.2012
- Numarası
- Esas no:2009/61 Karar no:2012/192
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.05.2013 günü temyiz eden davalı karşı davacı Ş...
B... vekili Av. A... S... ve karşı taraf temyiz eden davacı karşı davalı Ö... B... vekili Av. A... Ö... geldiler. Lüzum üzeri davacı karşı davalı Ö... B.... vekilinden soruldu: " biz hükmün boşanmaya ilişkin bölümlerini temyiz etmedik, temyizimiz kusur tespiti ve kadın yararına hükmedilen tazminatlara yöneliktir. Temyiz dilekçemizi bu şekilde açıklıyoruz" dedi. Beyanı okundu. İmzası alındı.
Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü,
kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur.Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/13628, K. 2013/14513, 28 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama