Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14315 K.2013/1823

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, açtıkları davada kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ile karşı davanın tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kocanın eşi ve çocuğuna ilgisiz olduğu, eşine hakaret ettiği, şiddet uyguladığı, eşyaları kırdığı, sık sık küserek yatağını ayırdığı, evden kovduğu, davacı-karşı davalı kadının da hakaret ettiği, tartışma çıkarıp bağırdığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı kocanın davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan bu sebeplerle davalı-karşı davacı koca ağır kusurlu olduğuna göre, boşanma yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı-karşı davalı kadın yararına tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda manevi (TMK.md.

174/2) tazminat takdiri gerekirken, davacı-karşı davalının bu isteğinin hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.