Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14342 K.2013/15406

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 4.6.2013 günü temyiz eden davacı F..Ş..vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı Ö. Ş.Lile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin düzenlenmesinde asıl olan, çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun yararı ile ana ve babanın yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararının tercih edilmesi; iç hukuk bakımından idrak çağında olduğu kabul edilen çocukların velayet konusundaki tercihlerine, mahkemenin gereken önemi vermesi gerekir (BM Çocuk Hakları Sözleşmesi md.12. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md.3-6).

Ancak, çocuğun velayeti hakkındaki görüşü, çocuğun üstün yararına aykırı düştüğü takdirde çocuğun tercihinin aksine velayet düzenlemesi yapılmalıdır. Yaşı nedeniyle idrak çağında olduğu anlaşılan 2002 doğumlu ortak çocuk S.'ın velayet tercihi konusundaki beyanlarının çelişkili olduğu, önce babasının daha sonra ise annesinin velayetini tercih ettiği görülmektedir.

Davalı annenin boşanmaya sebep olan olaylardaki tutumu tarafların ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alındığında, çocuğun sağlıklı gelişimi ve eğitimi bakımından üstün yararının babasının velayeti altına alınmasını gerektirdiği anlaşılmaktadır. O halde, ortak çocuk S.ın velayetinin davacı babasına verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle anneye verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.