KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/14884 E., 2013/16577 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma-Nafaka
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile bağımsız açılan "tedbir nafakası" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; yararına hükmedilen tazminat miktarları, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.06.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi.
Diğer temyiz eden davalı-davacı ... ... ve vekili gelmediler. Açık duruşmaya başlandı. Davalı-davacı ... ... vekili Av. ... tarafından duruşmaya katılamayacağına dair ve yargılamanın yokluğunda yapılmasını istediğine dair dilekçe verdiği görüldü okundu. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-davalı (koca)'nın karar gerekçesinde sabit kabul edilen kusurları yanında, davalı-davacı (kadın)'ın da kocasına hakaret ve tehdit içeren sözler söylediği ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleşmiş olmasına;
davalı-davacı (kadın)'ın vekalet ücretine yönelik temyizinin boşanma davasına münhasır olup, boşanma davalarında vekalet ücretinin kusur dağılım ve derecesine göre değil, davanın kabul veya ret durumuna göre takdir edileceğinin tabii bulunmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/14884, K. 2013/16577, 14 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama