Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15292 K.2013/1404

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine hakaret ettiği, davalı-davacı kadının da eşinin eşyalarını valizle dışarı atıp, ortak konuta kocasını almadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve ortak hayatın devamına imkan kalmadığı sabit olmuştur. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmelerinin gerektiği anlaşılmaktadır. Bu durumda; davalı-davacı kadının davası bakımından da Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları gerçekleştiğinden; boşanmaya kadının birleşen boşanma davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.