Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15315 K.2013/1495

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafaka miktarı yönünden; davalı kadın tarafından ise maddi tazminat miktarı, reddedilen manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar arasında açılıp retle sonuçlanan Silifke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2004/517 esas ve 2005/149 karar sayılı ilamı 13.09.2006 tarihinde kesinleşmiş ve bu tarihten sonra sonra evlilik birliğinin yeniden kurulmadığı gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca davacı koca tarafından açılan dava kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Tanık beyanlarına göre davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Davalı kadının şiddete uğraması kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. O halde davalı kadının manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinin kabulü ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusur durumları ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.