Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15316 K.2013/1496

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kocanın evine geç geldiği, geldiğinde eşine "kör, topal, hasta" gibi aşağılayıcı sözler söyledği, doğumla ve evin ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği, eşini istemediğini söylediği, buna karşılık davacı-karşı davalı kadının eve gelen misafirlere ilgisiz davranarak eşine "sen adam mısın, kendin kalk yap" şeklinde küçük düşürücü sözler söylediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf kusurlu olmakla birlikte, davalı-karşı davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davalı-karşı davacı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluştuğundan, davalı-karşı davacı kocanın da davasının kabulü gerekirken reddi isabetsiz olmuştur.