Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/159 K.2012/19231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, yoksulluk nafakasının reddi, reddedilen ziynetler ve mal rejiminin tasfiyesi talebi yönünden; davalı koca tarafından ise, kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının mal rejimini tasfiyesine yönelik talebi, Türk Medeni Kanunun 227 ve devamı maddelerinden kaynaklanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 225/2. maddesine göre, mahkemece evliliğin boşanma sebebiyle sona erdirilmesine karar verilmesi halinde mal rejimi dava tarihinden geçerli olmak üzere sona erer. Mahkemece, bu davanın boşanma kararı kesinleştikten sonra açılabileceğinden, dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece değer artış payına yönelik davanın boşanma davasından tefrik edilerek, ayrı bir esasa kaydedilmesi, boşanmaya hükmedilmesi halinde yargılamaya devamla işin esası hakkında karar verilmesi gerekir. Somut olayda ise boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiğine göre tefrik işlemine gerek olmaksızın deliller değerlendirilip sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.