Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15912 K.2013/16975

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından her iki dava yönünden; davalı- karşı davacı koca tarafından ise kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.06.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı G.N. ile vekili Av. ....ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı S. N. vekili Av. .. .. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının mahkemece kabul edilen kusurları yanında, davalı-davacı kocanın da ağır derecede güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve nanevi tazminata hükmedilemez. Durum böyle iken davacı-karşı davalı kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.