Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16461 K.2013/2092

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, reddedilen boşanma davası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, nafaka miktarı, manevi tazminat isteğinin reddi, vekalet ücreti ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, eşine şiddet uygulayan, ayrı ev açmayan koca daha ağır, “Allah belanı versin”diyerek ağır hakaret eden kadın daha az kusurludur. Davalı-davacı kadının boşanmaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiği halde, davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddi bozmayı gerektirmiştir.