Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16483 K.2013/2710

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı- karşı davalı(kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmemesine ve eşine hakaretine karşılık, davalı-karşı davacı kocanın aşırı borçlandığı, gelirini aile birliğine sarf etmediği, eşine hakaret ve tehditte bulunduğu ve eşini evden kovduğu, ayrılık döneminde de güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kadına oranla davalı-karşı davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, mahkemenin tarafları "eşit kusurlu" kabul etmesi ve buna bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) isteklerini reddetmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.