Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16617 K.2013/3282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, tamamına yönelik olarak; davalı (kadın) tarafından da, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle müşterek çocuklar için 06.07.2010 tarihli oturumda, davalı eş için de 14.12.2010 tarihli oturumda ara kararı ile dava süresince Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde tedbir nafakası takdir edilmiş olup, davalının bağımsız bir nafaka davasının bulunmamasına, boşanma davası reddedildiğine göre, bu halde tazminata da hükmedilemeyeceğine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma davası reddedilmiştir. Çocuklar için dava süresince geçerli olmak üzere ara kararı ile Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde tedbir nafakası da takdir ve tayin edilmiştir. İştirak nafakası boşanmaya karar verilmesi halinde, çocuk kendisine bırakılmayan tarafın eğitim ve bakım giderlerine katılma yükümlülüğünün karşılığıdır (TMK.md.182/2). Boşanma davası reddedildiğine göre, hükmün kesinleşmesinden sonra çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilemez. Bu yön gözetilmeden, nihai hükümde çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Ne var ki kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).