Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16733 K.2012/22586

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı karşı davalı kadın tarafından her iki dava yönünden; davalı karşı davacı koca tarafından ise yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kocanın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün 3'üncü bendindeki vekalet ücretinin davacı-davalı kadından alınıp, davalı-davacı kocaya verildiğinin anlaşılmasına göre kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; kadının eşine hakaret ettiği, kocanın da ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derece kusurludur. Hal böyle iken davacı-davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de davacı-davah kadının davalı-davacı koca ile aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son, HMK. md. 370/4) karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davacı karşı davalı kadının nafaka davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden davacı-davalı kadın ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlamıştır. O halde, davacı -davalı kadının Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı nafaka davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir