Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/17660 K.2013/8346

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmediğine ilişkin dosyada ciddi bir olgu ve delil bulunmamaktadır. Davalı annenin evlendiği kişinin geçmişte işlediği bir suç nedeni ile hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de davalının eşinin, çocuğun fiziksel ve psikolojik gelişimine olumsuz bir etki yaptığı da ispatlanmamıştır.

Ayrıca sosyal inceleme raporunda da çocuğun özel olarak yaşam alanının değiştirilmesine yönelik bir isteğinin olmadığı, velayet değişikliğinin hali hazırda sosyal çevreye, okula ve aile içi ilişkilerine başarılı bir şekilde uyum geliştirmiş olan küçüğün, yeni bir uyum sürecine girmesini zorunlu kılacağı ve çocuğun yüksek yararı göz önüne alındığında yeni bir uyum sürecini başlatacak koşulların yaratılmasının gereksiz olduğu ve velayet değişikliğinin çocuk için yararlı olmayacağı belirtildiğine göre; velayet düzenlemesinde çocuğun üstün yararı, annesinin velayeti altında kalmaya devam etmesidir.

Bu durumda. Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. madde koşulları oluşmadığından davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.