Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18261 K.2013/18593

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, tazminat ve iştirak nafakası miktarları, reddedilen nafaka talepleri ve kişisel ilişki süresi yönünden; davalı (koca) tarafından ise ziynet ve boşanma davasının tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı V.H.ve karşı taraf temyiz eden davacı E.. H..vekili Av. R..A..A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı koca 08.05.2013 havale tarihli dilekçesiyle hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiğinden, davalı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile davacının temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

c-Toplanan delillerden davacı kadının part-time (yarı zamanlı) olarak, asgari ücretin altında bir aylık ile çalıştığı, düzenli ve yeterli gelirinin bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluştuğu halde davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken; bu yöndeki talebin reddi, usul ve yasaya aykırıdır.