Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18439 K.2013/10871

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve mirasın gerçek reddine ilişkin olan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesi ile terekenin borca batık olduğunu, mirası Türk Medeni Kanununun 605 ve 606. maddeleri uyarınca reddini talep ettiğini, 11.07.2012 tarihli duruşmadaki beyanında da terekenin borca batık olduğunu ve mirası kayıtsız şartsız reddettiğini beyan etmiştir. Mahkemece 3 aylık süre geçtiği gerekçesi ile Türk Medeni Kanununun 605/1. maddesi uyarınca "mirasın gerçek reddi" nitelemesi yapılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanı Türk Medeni Kanununun 605/2. maddesinde yer alan terekenin borca batık olması nedeniyle hükmen ret istemini de içermektedir. Bu davanın alacaklılara yöneltilmesi gerekirken, dava dilekçesinde davalılar gösterilmemiş, dava hasımsız olarak açılmıştır.

Buna göre, mahkemece yapılacak iş davacıya dava dilekçesindeki bu eksikliğin giderilmesi için Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi gereğince süre verilip, eksikliğin tamamlanması halinde görev hususunun da düşünülmesi, süresinde eksikliğin tamamlanmaması halinde ise Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Borca batık bir terekenin varlığı halinde, mirasçı yasal süresi içinde sulh hakimine başvurmak suretiyle mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin beyanda bulunabileceği (TMK. m. 609) gibi; mirasbırakanın alacaklılarına kaşı dava açarak terekenin ölüm tarihi itibarıyla borca batık ve mirasbırakanın ödemeden acz içinde olduğunu tespit de ettirebilir. Bu ikinci halde miras hükmen reddedilmiş sayılır.

(TMK. m. 605/2) İlkinin süresi içinde kullanılmamış olması, İkincisiyle ilgili dava açılmasına engel değildir. Davacı, alacaklılara karşı bir tespit davası açmayıp, sulh mahkemesine başvurduğuna ve dava dilekçesinde “davalı” olarak herhangi bir özel veya tüzel kişi göstermediğine göre, beyanı üzerine mirası red kararı verilmesini ve bu hususun özel kütüğüne tescilini istemiş demektir.

Bu bakımdan mahkemece “üç aylık ret müddetinin geçtiğinden” bahisle davacının, ret beyanının tespit ve tescili isteğinin reddedilmesinde bir yanlışlık bulunmamaktadır. Bu sebeple hüküm usul ve yasaya uygundur. Onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.