Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18715 K.2013/4672

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden; davalı koca tarafından ise vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı kadının temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

Mahkemece davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın davacı eşine fiziksel şiddet uyguladığı, sevmediğini söylediği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kadının ise bir kusurunun kanıtlanmadığı, kaldı ki davalı koca boşanma davasından önce fiili ayrılık döneminde kadına mahkeme kararı ile ihtar çektiği, çekilen ihtar ile davalı kocanın davacı kadından kaynaklanan kusurları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı, boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken davacı kadın daha ağır kusurlu kabul edilip, kadının yoksulluk nafakası ile maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.