Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19191 K.2012/5318

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından; her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kocanın eşinin artık kayınvalide ile birlikte yaşamak istemediğini bildirmesine rağmen, annesinin evlilik birliğine haksız müdahalesini önlemeye çalışmadığı; buna karşılık davacı-karşı davalı kadının da birlikte yaşamaktan kaçınarak, eve dönmesi için konuşmaya giden eşi ve ailesini kovarak, onları istemediğini söylediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylar karşısında; tarafların evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Bu sonuca ulaşılmasında; taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. Taraflar eşit kusurludur. Davacı-karşı davalı kadının boşanma davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluşmuştur.

Durum böyleyken, boşanmaya davacı-karşı davalı kadının davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.