Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19380 K.2013/7228

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının ziynetlere yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının, davalı-davacı kocasına hakaret ettiği, tehdit ettiği, davalı-davacı kocanın ise annesinin evliliğe müdahalesine ve davacı-davalı kadına baskı uygulamasına karşı çıkmadığı gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığı davacı-davalı kadında bulunmakla birlikte, davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.