Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19645 K.2013/5763

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında bir karar verilmemesi ile nafakaların miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından ise kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır (HMK.md.26). Davacı kadının dava dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) talepleri olduğu halde; mahkemece bu talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Davalı koca davacı eşinin emekli geliri bulunduğunu bildirmesine ve bu açıklaması dosya arasında bulunan bir kısım delillerle doğrulanmış olmasına ve davacının kuaför olarak çalıştığı da iddia edildiğine göre; mahkemece, belirtilen bu hususun, yoksulluk nafakası talebi yönünden bir ön sorun (HMK.md.163) olduğu gözetilerek ve gerektiğinde davacıdan bu konunda Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi gereğince açıklama istenilerek, bu ön sorunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 164. maddesinde gösterilen usulde incelenmesi ile; yoksulluk nafakası talebi hakkında sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.