Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19932 K.2013/5852

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; davalı karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı karşı davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kocanın eşine hakaret ettiği, annesinin evliliğe müdahalesine izin verdiği, davalı-karşı davacı kadının ise eşine hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, cinsel ilişkiden kaçındığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Hal böyle iken davacı-karşı davalının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilmesi gerektiğine göre (TMK. md. 166/1-2) tarafların boşanma davalarının kabulü sonucu itibari ile doğrudur.

Açıklanan bu nedenle, boşanma hükmünün, gerekçesinin, yukarıda açıklandığı şekilde değiştirilmek suretiyle (HUMK.m.438/son) onanmasına ve davacı karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Boşanmaya neden olan olaylarda, tarafların eşit derecede kusurlu oldukları gerçekleştiğine göre, davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (MK 174/l-2)hükmedilmesi doğru görülmemiştir.