Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19936 K.2013/5804

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafaka, tazminat taleplerinin reddi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı- davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davacı- davalı kocanın birlik görevlerine yerine getirmediği buna karşılık davalı- davacı kadının da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sabit olmakla birlikte boşanmaya neden olan olaylarda davalı- davacı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı- davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 174/ 1-2 kapsamındaki tazminat taleplerinin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı- davalı kocanın yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu - olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.