Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19987 K.2013/6311

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, kocanın kabul edilen boşanma davası, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkeme tarafından davacı-davalı kadın daha ağır kusurlu kabul edilerek her iki boşanma davasının bu gerekçe ile kabulüne karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kadının ise eşine "ana kuzusu" diyerek onu küçük gördüğü, evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durumda kocanın davasının da kabulü sonuç itibariyle doğru olup, davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Davacı-davalı kadın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmadığına ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin sabit bulunmasına göre, yararına uygun miktar yoksulluk nafakasına hükmetmek gerekirken, isteğin reddi doğru olmamıştır.