Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20645 K.2013/6634

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden, davalı tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi tazminat ile nafakaların miktarı ve ziynet alacağı talebiyle ilgili karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle

davalı kadın tarafından ziynet alacağına ilişkin harcı yatırılarak açılmış usulüne uygun bir dava bulunmadığının anlamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirafları yersizdir.

2-Mahkemece kusur derecelendirmesi yapılmamış ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın eşiyle sık sık tartışıp ona fiziksel şiddet uyguladığı, birlikte yaşamaktan kaçındığı ve birlik görevlerini ihmal ettiği; buna karşılık davalı kadının ise sık sık tartıştıklarında eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve son olayda da eşini bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusur halinde tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden davalı kadın lehine maddi tazminata(TMK madde 174/1) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.