Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20790 K.2013/20394

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından daha önce açılan boşanma davası reddedilmiş, karar 09.06.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların 2005 yılından bu yana ayrı şehirlerde yaşadıkları, o tarihten beri ortak hayatın yeniden kurulmadığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Ortak hayat, fiili ayrılık süresinde evlilik birliğinden doğan görev ve yükümlülüklerin karşılıklı olarak yeniden yerine getirilmeye başlanılması ile kurulmuş sayılır. Davacının boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra zaman zaman çocuğunu görmek amacıyla davalının yanına gelmesi, ortak hayatın yeniden kurulduğunu kabule yeterli değildir. Bu itibarla Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki boşanma sebebi gerçekleşmiştir. Davanın kabulü yerine yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.