Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21080 K.2013/7548

Taraflar arasındaki koca tarafından açılan " boşanma" ve kadın tarafından açılan bağımsız "tedbir nafakası" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, kocanın kabul edilen boşanma davası ile tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı olarak açtığı birleştirilen nafaka davasında takdir edilen tedbir nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazı yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının, kocanın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı-davalı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla kocanın boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi isabetsiz bulunarak, bozulmasına karar verilmiş; bu bozma sebebi karşısında, kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gerek kalmamıştır.