Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21123 K.2013/7965

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın bir başka kadınla yaşadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı kadının ise eşine hakaret ettiği ve kocasının başka kadınla yaşadığını öğrenince onu eve kabul etmediği anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha ziyade kusurludur.

Gelişen olaylar karşısında evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmamış olup, bu nedenle davalı kadının boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle mahkemenin tarafları eşit kusurlu gösteren gerekçesi isabetli değil ise de boşanma hükmü sonucu itibarıyla doğru olduğundan hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açılandığı gibi boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha ziyade kusurludur. Bu husus nazara alınarak davalı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 174/2. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.