Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21175 K.2012/25613

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "mukabil boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasının miktarı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile müşterek konutun tahsisi talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı koca tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir nafakasının miktarı ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadın, eşi aleyhine açtığı boşanma davasından 11.02.2009 tarihli oturumda feragat etmiştir. Yargılamaya son veren tek taraflı bir işlem olan davadan feragat; bundan önceki olaylara boşanma sebebi olarak dayanılamaması ve bu olaylar sebebiyle karşı tarafa kusur yüklenememesi sonucunu doğurur.

Buna karşılık, toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının ise eşine, bıçakla yaralamak ve üzerine kaynar su dökmek suretiyle fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının tamamen kusurlu kabul edilmesi gerekir.

Durum böyleyken; mahkemece davacı-karşı davalı kadının, davalı-karşı davacı koca ile “eşit kusurlu” kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davalı-karşı davacı kocanın boşanmanın fer’i nitelikte olan maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerinin reddi ile tamamen kusurlu olan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.