Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21305 K.2013/6984

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece hükmün gerekçesinde taraflar eşit kusurlu kabul edildiği halde, hüküm kısmında davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilip davacı-davalı koca lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden gerekçede açıklandığı gibi davacı-davalı kocanın ve eniştesinin kadına fiziksel şiddet uyguladığı davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlar içine girdiği ve boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilip davacı-davalı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Yargılama devam ederken, davalı-davacı kadın işten çıkarılmıştır. Toplanan delillerden, davalı-davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olmuştur. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmuştur. Mahkemece kadın lehine uygun yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.