Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21385 K.2013/7869

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı tanıklarının davalı kocanın güven sarsıcı davranışta bulunduğuna ilişkin beyanları görgüye dayalı olmayıp soyut niteliktedir.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanmanın fer’i niteliğindeki maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için boşanmaya neden olan olaylarda tazminat talep edenin kusursuz veya daha az kusurlu olması, tazminat talep edilenin ise daha fazla kusurlu olması şarttır (TMK.md.174/1-2). Somut olayda aleyhine tazminata hükmedilen davalı kocanın boşanmaya neden olabilecek herhangi bir kusuru kanıtlanabilmiş değildir. O halde davacının şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174) isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.