Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/21388 K.2013/5443

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve yönteminin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, 22.04.2009 tarihli kararda ise yasa yoluna başvurunun yöntemi ve sürenin başlangıcı CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak gösterilmediği anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz istemi süresinde kabul edilerek 04.02.2010 tarihli temyizin reddine ilişkin karar ve 08.06.2009 tarihli kesinleşme şerhleri kaldırılarak yapılan incelemede :

Geceleyin katılana ait iş yerinin kepenk kilidinin bağlı bulunduğu demiri kesip giriş kapısını zorlamak suretiyle girip hırsızlık yaptığı anlaşılan sanık hakkında, mala zarar vermek ve gece vakti iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından 5237 Sayılı TCK’nın 151/1 ve 116/2-4, maddeleri uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,