Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21403 K.2013/7327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerel mahkemece hükme dayanak yapılan davalı tanığı T.Ş.beyanlarında geçen davacı kadının evliliğin devamına yönelik sözleri bir "niyet açıklaması" niteliğinde olup; kocanın davranışlarını affetme veya barışma olarak kabul edilemez.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, eşini ailesiyle görüştürmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.