Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21489 K.2013/13985

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, ayrı yaşamakta haklı olan eşe, talebi halinde nafaka tayin eder (TMK md. 197). Davacı tarafından eşi aleyhine 30.04.2010 tarihinde boşanma davası açılmış, dava 21.09.2010 tarihinde feragat sebebiyle reddedilmiştir. Sözü edilen davanın 21.09.2010 tarihli oturumunda davacının tutanağa geçen beyanından, eşiyle barıştıkları ve bir hafta birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Eldeki davada dinlenen tanıkların beyanları, boşanma davasından öncesine aittir. Tanık beyanlarında geçen olaylara dayanarak davacı boşanma davası açtığına ve daha sonra da davasından feragat ettiğine göre, davacının aynı olaylar sebebiyle ayrı yaşamakta haklı olduğu artık kabul edilemez. Sonrasında da, haklı sebeple birlik dışında yaşadığını kabule yeterli delil ve olgu ortaya konulamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 197. maddesinde nafaka tayinini gerektiren şartlar ispat edilememiştir. O halde, davacının kendisi için nafaka tayini doğru değildir. Davacının kendisiyle ilgili nafaka isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.