KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/21528 E., 2013/7779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2013
- Mahkemesi
- Ankara 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 10.07.2012
- Numarası
- Esas no:2011/157 Karar no:2012/1045
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir ve yoksulluk nafakası ile müşterek çocuk için takdir edilen tedbir ve iştirak nafakasının miktarına yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilmişlerdir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden kocanın eşine hakaret edip onu tehdit ettiği, kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı-davalı kadının da kusuru gerçekleştiğine göre kocanın davasına yönelik itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, kocanın davasının da kabulü bu sebeple sonucu bakımından doğru bulunmuş, davacı -karşı davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının açıklanan sebeple reddi gerekmiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
2-Yukarıda birinci bentte açıklanan sebeplerle boşanmada davalı-davacı daha ağır kusurlu olduğuna göre yanlış kusur belirlemesine dayalı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/21528, K. 2013/7779, 21 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama