Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21859 K.2013/21077

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kadının karşı davası, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı G.

H.ile vekili Av. A. E.ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ö. Ç.H. geldiler. Davalı-karşı davacı vekili Av. Y.Ç.gelmedi. Davalı-karşı davacı vekili Av. Y. Ç.'nın duruşmaya gelemeyeceğini bildiren mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü.

Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.