Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22175 K.2013/8307

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, maddi tazminat ile nafakanın miktarları ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme, “unsurları oluşmadığından” bahisle davacının manevi tazminat isteğini reddetmiştir. Oysa boşanmaya sebep olan olaylarda davalı tamamen kusurludur. Mahkemece tespit edilen kusurları yanında davalının, kayınbabasına “…o..çocuğu” diyerek hakaret ettiği ve eşini sürekli tehdit ettiği ve evden kovduğu da toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu hadiseler davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup, davacı yararına uygun miktarda manevi tazminat takdir ve tayini gerekir. Bu husus nazara alınmadan yetersiz gerekçe ile davacının manevi tazminat talebinin reddi doğru bulunmamıştır.