Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22220 K.2013/8957

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişkiden amaç analık ve babalık duygularının tatminini sağlamaktır. Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 2006 doğumludur. Davalı-davacı baba ve müşterek çocuk arasında mahkemece düzenlenen kişisel ilişki günlerine ilaveten ayın belirli haftalarında da yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, bu hususun düşünülmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün kişisel ilişki ile ilgili bölümünün de düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir (HUMK. md. 438/7).