Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22345 K.2013/14409

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili dilekçesinde belirttiği sebeplerle 13.01.2002 doğumlu Burak hakkında eğitim tedbirine (5395 Sayılı Yasanın 5/1-b maddesi) karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Bu istek, hakkında tedbir kararı verilmesi istenen çocukların hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Mahkemece, velayeti kendisine verilen babanın sağlıklı olduğu, annenin ise memur olarak çalıştığı, sosyal inceleme raporunun çelişkili olduğu, kurum imkanlarının gerçekten mağdur ve kimsesiz çocuklarca kullanılması gerektiği sadece eğitiminin aksadığından bahisle bir çocuğun kurum bakımına alınamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Suç mağduru ve korumaya muhtaç çocuklar bakımından alınması gereken tedbirlerin neler olduğu aynı Yasanın 5/1. maddesinde açıklanmış olup, hakimin bunlardan birine veya bir kaçına birden karar vermesi mümkündür.

Çocuğun 2002 doğumlu olarak idrak çağında olduğu, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi md. 12; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi md. 3,6 göz önüne alınarak mahkemece bizzat veya mahkemece görevlendirilecek bir uzman (4787 s.Y. md.5) vasıtasıyla alınabilecek tedbirler konusunda çocuğun görüşünün alınması;

çocuğun anne ve babasının da aynı şekilde görüşleri alındıktan sonra çocuk için yasada öngörülen barınma, eğitim, danışmanlık, bakım ve sağlık tedbirlerinin hangisinin uygun olacağı ve özellikle 5395 sayılı Yasanın 5/1-B maddesinin ilk cümlesindeki eğitim tedbirinin yeterli olup olmayacağı konusunda uzman görüşü alınarak gerçekleşecek sonucuna göre en uygun tedbir veya tedbirlere karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususta hiçbir inceleme yapılmaksızın talebin "kurum bakımına alınma" şeklinde değerlendirilerek davanın reddedilmesi doğru olmamıştır.