Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2262 K.2013/4343

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava babalığın tespiti, nafaka ve doğum giderlerine ilişkin olup çocuğun annesi tarafından açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 337. maddesi uyarınca evlilik dışı ilişkiden doğan çocuğun velayeti anaya ait ise de, kanun koyucu, babalık davasında ananın her zaman çocuğun yararına davranmayacağı ilkesinden hareket ederek küçük için kayyım tayin edilmesini (TMK.md.426/2) ve davanın Cumhuriyet Savcısına , Hazineye; ana tarafından açılmışsa kayyıma, kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbarını öngörmüştür(TMK.md.301/3). Böylece; ana/baba ile çocuğun yararının çatışması halinde çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekeceğinden, yasa koyucu ana ve babanın çocuk yararını gözardı ederek, çocuk aleyhine olacak şekilde bir karar almalarını önlemek istemiştir.

Yukarıda açıklanan kural çerçevesinde küçüğe vesayet makamınca kayyım tayin ettirilmeden ve tüm ilgililere dava ihbar edilerek(HUMK.md.49), bunların katılmalarına imkân sağlanıp, gösterdikleri takdirde de delilleri toplanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.