KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/22969 E., 2013/15457 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19.07.2012
- Numarası
- Esas no:2011/289 Karar no:2012/358
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacılar ile davalılardan Ziraat Bankası ve Gelir İadresi Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar miras bırakanları K.H.'nun 22.9.2008 tarihinde öldüğünü, ölüm tarihinde miras-bırakanın terekesinin borca batık olduğunu belirterek mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep ve dava etmişler mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır. (TMK md 605/2) Ret süresi sona ermeden mirasçı olarak tereke işlemlerine karışan, terekenin olağan yönetimi niteliğinde olmayan veya mirasbırakanın işlerinin yürütülmesi için gerekli olanın dışında işler yapan ya da tereke mallarını gizleyen veya kendisine mal eden mirasçı, mirası reddedemez. (TMK md 610/2).
Somut olayda toplanan delillerden mirasbırakan adına kayıtlı olan Ankara Altındağ ilçesi 8611 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hissesi bulunduğu, mirasbırakanın ölümünden sonra 1.10.2008 tarihinde son maaşının bankamatikten çekildiği ve miras bırakanın borçları nedeniyle hakkında icra takiplerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece miras bırakanın terekesinin ölüm tarihi itibariyle gerekirse keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak aktif ve pasifinin net olarak tespiti ile mirasçılar tarafından bir sahiplenme olup olmadığının araştırılıp tespitinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/22969, K. 2013/15457, 4 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama