Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23081 K.2013/16064

Taraflar arasındaki davaların yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu C.D.29.03.2003 doğumludur. Boşanma kararıyla velayeti anneye bırakılan çocukla davalı baba arasında, tarafların aynı şehirde oturmaları durumunda her pazar ve dini bayramların 2. günü 08:00 - 19:00 saatleri arasında ve Temmuz ayı süresince, ayrı şehirde oturmaları durumunda da her yıl Temmuz ayı boyu kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Davacı anne, davalı babanın çocuğu uzun süredir aramadığını, oluşan güvensizlik nedeniyle kişisel ilişki süresinin değiştirilmesini talep etmiştir. Mahkemece istem kabul edilerek küçükle baba arasında Temmuz ayının 1. günü saat 09:00'dan 15. günü saat 18:00'e kadar kişisel ilişki düzenlenmiştir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde asıl olan; çocuğun fikri, bedeni, ahlaki, sağlık ve eğitsel yönden gelişiminin sağlanmasıdır. Ana ve babalık duygularının tatmini de gözetilmekle birlikte, çocuğun üstün yararının tercih edilmesi gerekir. Bu bakımdan; uzman (4787 sayılı Kanun md. 5) görüşüne başvurulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru bulunmamıştır.