Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23124 K.2013/9047

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadın tarafından Ankara 2. Aile Mahkemesinin 2011/1186 esas 2011/1187 karar sayılı dosyasında açılan ve bu dava ile birleştirilen boşanma davasından 23.11.2011 tarihli celsede feragat ettiği ve feragati nedeniyle davanın reddedildiği, bu suretle feragat tarihi öncesinde davacı-davalı kocadan kaynaklı boşanmaya sebebiyet verir nitelikteki olayların davalı-davacı kadın tarafından affedildiği en azından hoşgörüyle karşılandığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda eşine sürekli hakaret eden,eşinin ailesini istemeyen kadın tam kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur tespiti sonucu davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.