Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23226 K.2013/9472

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı-davalı kadının sadakatsiz davranışlar içerisine girdiği, davalı-davacı kocada eşine şiddet uygulamış ise de; davacı-davalı kadının kusurunun daha fazla olduğu gerekçesiyle kocanın boşanma davasının kabulüne, kadının boşanma davasının reddine karar vermiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davalı-davacı kocanın, eşini tehdit etmesi ve fiziksel şiddet uygulaması nedeniyle, Bolu Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/224 esas, 2010/522 karar sayılı ilam ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin devamında taraflar ve çocuklar yönünden korunmaya değer bir yarar kalmadığı gibi taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadının dava açmakta hakkı vardır.

Davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, usul ve yasaya uygun olmayan gerekçeyle, davacı-davalı kadının boşanma davasının reddi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.